ზურგის ტკივილი არის პრობლემა, რომელსაც ყველა ზრდასრული შეუძლია. ხშირად ეს არ არის ერთჯერადი მოვლენა, არამედ საშიში დაავადების სიმპტომია. ოსტეოქონდროზი ხშირად გვხვდება 30-35 წლის ადამიანებში (მოსახლეობის დაახლოებით 40%), შემთხვევების 90%-მდე გვხვდება ხანდაზმულ ასაკში.
დროულმა დიაგნოზმა და მკურნალობის სწორმა მიდგომებმა შეიძლება აღმოფხვრას პათოლოგიის განვითარება და თავიდან აიცილოს გართულებები. სწორედ ამიტომ მნიშვნელოვანია გვესმოდეს, კონკრეტულად რაზე შეიძლება მიუთითებდეს წელის ტკივილი, რომელ ექიმს უნდა მიმართოთ, როდესაც გამოჩნდება და როგორ უნდა მოექცეთ ოსტეოქონდროზს.
რა არის ოსტეოქონდროზი
ოსტეოქონდროზი არის ქრონიკული დაავადებების ჯგუფი, რომლის მიზეზი არის ხერხემლისა და მალთაშუა დისკების განადგურება, ასევე ხრტილოვანი ქსოვილის დაზიანება.
ასაკთან ერთად და არათანაბარი დატვირთვების გავლენის ქვეშ ხერხემლის ძვლოვანი ქსოვილი დეფორმირებული და განადგურებულია, კუნთოვანი ქსოვილი კი არათანაბრად ვითარდება. ეს იწვევს ოსტეოქონდროზის სხვადასხვა გამოვლინებას: თიაქარს, ხერხემლის გამრუდებას და ა.შ.
ოსტეოქონდროზი მოძველებული ტერმინია; მსოფლიო მედიცინაში მას დორსოპათიას უწოდებენ. არსებობს შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვალ-კუნთოვანი სისტემის სხვადასხვა სახის დაავადებები, რისთვისაც მკურნალობის სხვადასხვა მეთოდი გამოიყენება.
ოსტეოქონდროზის სახეები
დაავადების კლასიფიკაციისას მხედველობაში მიიღება: ტკივილის ლოკალიზაცია, მალთაშუა დისკების დაზიანების არე და დაავადების განვითარების ხარისხი.
მტკივნეული შეგრძნებების ლოკალიზაცია
ხერხემლის დაავადებებით გამოწვეული ტკივილის ადგილმდებარეობის გათვალისწინებით, არსებობს:
- ლუმბოდინია. ქრონიკული ტკივილი, რომელიც ჩნდება წელის არეში, ხშირად იწვევს კოჭლობას. განსაკუთრებით მძიმე შემთხვევებში, ამან შეიძლება გამოიწვიოს ფეხების დაბუჟება. ყველაზე ხშირად, ეს სიმპტომი ჩნდება, როდესაც ადამიანს აქვს ინტერვერტებერალური თიაქარი. ზურგის ტვინის ფესვების შეკუმშვისას შესაძლებელია კიდურების დამბლა.
- ლუმბოისქიალგია. ტკივილი, რომელიც ასხივებს მტკივნეულ შეგრძნებებს ზურგის ქვედა ნაწილში ან ქვედა კიდურებში, ფეხების უკანა მხარეს - დუნდულოდან მუხლამდე. კლინიკური გამოვლინებები ჩნდება საჯდომის და ზურგის ნერვებზე ზეწოლის დროს.
- ლუმბაგო. სროლა ან მწვავე ინტენსიური ტკივილი ზურგის გარკვეულ წერტილში. ხშირად დაბნეული რადიკულიტით. თავდასხმა უმეტეს შემთხვევაში ხდება მაშინ, როდესაც ადამიანი ცდილობს მკვეთრად მოიხაროს ან გასწორდეს ზურგზე, ასევე უეცრად მძიმე საგნების აწევისას.
- თორაკალგია. ტკივილი გულმკერდის არეში. იგი ძალიან საშიშ სიმპტომად ითვლება, ზოგჯერ ექიმსაც კი არ შეუძლია დაუყოვნებლივ განსაზღვროს მისი მიზეზი. უსიამოვნო შეგრძნებები ყოველთვის არ არის დაკავშირებული სხეულის მოძრაობებთან. ტკივილი განსაკუთრებით ძლიერია მკერდიდან იღლიამდე მიდამოში.
- ცერვიკალგია. მტკივნეული შეგრძნებები ჩნდება კისრის არეში და შეიძლება გავრცელდეს ზედა კიდურებზე. პათოლოგიურ გამოვლინებებს შესაძლოა ახლდეს თავბრუსხვევა, თავის უკანა დაბუჟების შეგრძნება, კანის სიწითლე და შეშუპება.
პათოლოგია საჭიროებს გადაუდებელ მკურნალობას, რადგან შეიძლება მოხდეს თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის დარღვევა, ნერვული ფესვების შეკუმშვა და ვენური სისხლის გადინების დარღვევა. ცერვიკალგია ხშირად იწვევს ანთებით პროცესებს და მალთაშუა დისკების თიაქარს.
ყველაზე მტკივნეული შეგრძნებების მდებარეობა მიუთითებს ხერხემლისა და მალთაშუა დისკების დაზიანების არეალზე. ხშირად ტკივილი აისახება, ანუ არ ფიქსირდება იმ ადგილას, სადაც რეალურად არის დაავადების წყარო.
კლასიფიკაცია ადგილმდებარეობის მიხედვით
იმისდა მიხედვით, თუ ხერხემლის რომელ ნაწილზე მოხდა მალთაშუა დისკებისა და ქსოვილების დაზიანება, ოსტეოპოროზი იყოფა რამდენიმე ტიპად.
საშვილოსნოს ყელის
შედგება შვიდი პატარა ხერხემლისგან, რომლებიც განიცდიან მუდმივ სტრესს. პათოლოგიას თან ახლავს საშვილოსნოს ყელის ხერხემლის გათხელება და არტერიული არხების შეკუმშვა. ოსტეოქონდროზის საშვილოსნოს ყელის ტიპი ძალიან საშიშია, რადგან იწვევს ტვინში სისხლის გაჯერების პროცესის დარღვევას.
პროტრუზიების წარმოქმნა იწვევს თიაქარს. ხოლო საშვილოსნოს ყელის რეგიონში ჩატარებულმა ოპერაციებმა შეიძლება გამოიწვიოს სხეულის იმობილიზაცია.
მკერდი
ზურგის სვეტის ამ ნაწილში დარღვევები იშვიათია, რაც დაკავშირებულია ხერხემლის დაბალ მობილურობასთან. ტკივილის გამოჩენა შეინიშნება ტვირთის გადამტან ადამიანებში ან მათში, ვინც დიდხანს რჩება ერთ პოზიციაზე.
გულმკერდის ოსტეოქონდროზს ხშირად ურევენ პნევმონიას, გულის შეტევას და სტენოკარდიას.
მნიშვნელოვანი!
დიფერენციალურ დიაგნოზში მხოლოდ ექიმი უნდა იყოს ჩართული.
ლუმბოსაკრალური
წელის არეში ხუთი ხერხემალია. თუ მალთაშუა დისკში ხდება კვების და მეტაბოლური პროცესების დარღვევა, ის კარგავს ელასტიურობას, მცირდება ზომაში და ვეღარ ფუნქციონირებს მიღებული დატვირთვის გათვალისწინებით. ლუმბოსაკრალური ოსტეოქონდროზის მკურნალობის ნაკლებობამ შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგი გართულებები: თიაქარი, გამონაყარი, რადიკულიტი.
მნიშვნელოვანი!
ძალიან საშიში მოვლენაა ზურგის ტვინის შეკუმშვა, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს ქვედა კიდურების დამბლა.
ოსტეოქონდროზის კიდევ ერთი სახეობაა პოლისეგმენტური. მისი განვითარების დროს ხერხემლის სხვადასხვა ნაწილში სეგმენტების დეგრადაცია ერთდროულად ხდება. დაავადებას ახასიათებს თავის უკანა ნაწილში მგრძნობელობის დაქვეითება და მეტყველების აპარატის ფუნქციონირების დარღვევა.
დაავადების განვითარების თავისებურებები
მალთაშუა დისკების ცვლილების ხარისხის მიხედვით, ექსპერტები განასხვავებენ პათოლოგიის 4 ეტაპს, რომლებიც დიაგნოზირებულია რენტგენოგრაფიული კვლევების გამოყენებით:
- ზურგის სვეტში შესამჩნევი ცვლილებები არ არის.
- შიდა რღვევები ხდება დისკებში, მაგრამ გარეგანი ცვლილებების გარეშე.
- შეინიშნება დისკზე ცვლილებები გარე დაზიანების გარეშე.
- მალთაშუა დისკის მძიმე დაზიანება. ბზარები გავრცელდა შიდა ზედაპირზე, დისკი თითქოს ხერხემლიანებიდან გამოწეულია.
კლინიკური გამოვლინებების გათვალისწინებით, ოსტეოქონდროზის განვითარების ოთხი ეტაპი გამოირჩევა:
- ხერხემალი ჩვეულებრივად მუშაობს. ადამიანი გრძნობს ტკივილს დაავადების ლოკალიზაციის ადგილას. პაციენტები უჩივიან ზოგად სისუსტეს, ქრონიკულ დაღლილობას და ნაკლებად ხშირად მადის დაკარგვას და ძილის დარღვევას.
- დისკზე ჩნდება ბზარები და ხერხემლის სეგმენტი კარგავს სტაბილურობას. მტკივნეული შეგრძნებები ძლიერდება, თავდაპირველად ერთჯერადი, მოგვიანებით - ქრონიკული, რაც დაკავშირებულია ნერვების დაჭიმვასთან, ხერხემლიანების სუბლუქსაციასთან და გამონაყარის წარმოქმნასთან.
- ტკივილი კიდევ უფრო ძლიერდება, ხდება ხერხემლის დეფორმაცია და ყალიბდება მალთაშუა თიაქარი. ამავე სტადიაზე ვითარდება ლორდოზი, ხერხემლის გამრუდება.
- ზურგის სვეტი კარგავს თავის ნორმალურ მობილობას. ხრტილოვანი ქსოვილი სქელდება და ჩნდება ოსტეოფიტები (სახსრებზე ხრტილოვანი წარმონაქმნები). განსაკუთრებით რთულ შემთხვევებში პაციენტები კარგავენ მოძრაობის უნარს.
მნიშვნელოვანი!
ოსტეოქონდროზის მეოთხე სტადიის დიაგნოზის მქონე პირი ინვალიდობას იღებს.
ოსტეოქონდროზის მიზეზები
არსებობს უამრავი თეორია, რომელიც ხსნის პათოლოგიის წარმოქმნას. მიზეზებს შორისაა ჰორმონალური ცვლილებები, მემკვიდრეობითობა, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის პრობლემები, მექანიკური დაზიანება და სხვა. მკვლევარები თანხმდებიან, რომ ყველაზე ხშირად მიზეზი ზურგის სვეტის ცალკეული სეგმენტების გადატვირთვაშია.
ადამიანის ხერხემალს აქვს 32-34 ხერხემალი (7 საშვილოსნოს ყელის, 12 გულმკერდის, 5 წელის, 5 საკრალური, 3-5 კუდუსუნის). თითოეული სეგმენტი შედგება ორი ხერხემლისა და მათ შორის მალთაშუა დისკისგან. ამ სტრუქტურის მთლიანობას უზრუნველყოფს სახსრები და სასახსრე პროცესები.
მალთაშუა დისკები შედგება ჟელესმაგვარი ბირთვისა და მის გარშემო არსებული მკვრივი ბოჭკოვანი რგოლისაგან, რომლებიც ზემოდან დაფარულია ხრტილოვანი ქსოვილის ფენით. ისინი ასრულებენ დარტყმის შთანთქმის ფუნქციას, ხელს უშლიან ხერხემლის დაზიანებას ხტუნვის, სირბილისა და სიარულის დროს. დიზაინი არის ძალიან მობილური და უზრუნველყოფს ხერხემლის მოქნილობას და სტაბილურობას.
ოსტეოქონდროზის უკვე პირველ ეტაპზე იწყება მალთაშუა დისკების დეგრადაცია და განადგურება, მათ ბირთვში სითხის რაოდენობა მცირდება, ხრტილოვანი ქსოვილი თხელდება და ხდება ნაკლებად ელასტიური.
ოსტეოქონდროზი უმეტეს შემთხვევაში დიაგნოზირებულია ხანდაზმულ ადამიანებში, ასევე მათ, ვინც უმოძრაო ცხოვრების წესს ეწევა. ექიმები თვლიან, რომ დაავადების ძირითადი მიზეზი ხერხემალზე და ხერხემლიანებზე დატვირთვის არათანაბარი განაწილებაა. ეს იწვევს მათ დაზიანებას, ასევე ხრტილოვანი ქსოვილის განადგურებას.
ყველაზე ხშირად, ეს აშლილობა ჩნდება მჯდომარე ცხოვრების წესის, არარეგულარული ვარჯიშის, გადაჭარბებული ფიზიკური დატვირთვისა და ზურგზე მუდმივი ზეწოლის გამო.
სხეულის არასწორი პოზიცია სიარულის, ჯდომის, მძიმე საგნების ტარებისა და აწევისას, მჭიდრო და არაკომფორტულმა ტანსაცმელმა და ფეხსაცმელმა შეიძლება გამოიწვიოს მალთაშუა დისკების დაზიანება/გადაადგილება და შედეგად, ოსტეოქონდროზის განვითარება.
პათოლოგიის განვითარების სხვა მიზეზები მოიცავს:
- მოტეხილობები, გამრუდები და ხერხემლის დაზიანება;
- ჰორმონალური დისბალანსი;
- ორსულობა;
- ჰიპოთერმია და ტემპერატურის უეცარი ცვლილებები.
მნიშვნელოვანი!
კომპიუტერთან მუშაობისას საშვილოსნოს ყელის ხერხემლის დაძაბვამ ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ოსტეოქონდროზის განვითარება.
ოსტეოქონდროზის განვითარების რისკის ფაქტორები
არსებობს დაავადებების დიდი ჩამონათვალი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ოსტეოქონდროზი. ეს მოიცავს:
- ბრტყელი ფეხები;
- სქოლიოზი;
- ართრიტი;
- ოსტეოპოროზი;
- ართროზი;
- ნეირო-ემოციური გადაღლა;
- შაქრიანი დიაბეტი;
- სიმსუქნე.
სხვა რისკ ფაქტორებს მიეკუთვნება მეტაბოლური დარღვევები, ინტენსიური ფიზიკური აქტივობა (განსაკუთრებით სიმძიმის აწევასთან), საკვები ნივთიერებების ნაკლებობა, ორგანიზმში ასაკთან დაკავშირებული ბუნებრივი ცვლილებები და გენეტიკური მიდრეკილება.
თამბაქოს (მოწევა) და ალკოჰოლის რეგულარული მოხმარება საგრძნობლად ასუსტებს მალთაშუა დისკების ქსოვილს. კალციუმის ნაკლებობა შეიძლება იყოს დაავადების განვითარების ფაქტორი.
ოსტეოქონდროზის სიმპტომები და ნიშნები
მტკივნეული შეგრძნებები პათოლოგიის მთავარი სიმპტომია. ტკივილის ხასიათი შეიძლება განსხვავდებოდეს, ეს შეიძლება იყოს:
- მწვავე, ინტენსიური, უარესდება მოძრაობით (როგორც წესი, პაციენტი ცდილობს დარჩეს მშვიდად);
- მოსაწყენი, გლუვი (მოძრაობები ნელია).
ადგილობრივი ტკივილის გარდა ზუსტად იმ ადგილას, სადაც ხერხემლისა და მალთაშუა დისკების განადგურება დაიწყო, პაციენტები ხშირად განიცდიან პროექციის ტკივილს - პრობლემის ადგილიდან მოშორებით. ტკივილის გამო ქვემო და ზემო კიდურებში კუნთების სიძლიერე იკლებს, ჩნდება მოძრაობის დარღვევა და ორგანიზმში ზოგადი სისუსტე.
პაციენტები ხშირად უჩივიან ოსტეოქონდროზის ისეთ ზოგად სიმპტომებს, როგორიცაა:
- სიმტკიცე და დისკომფორტი მოძრაობისას;
- კუნთების სპაზმი;
- შაკიკი და თავის ტკივილი;
- ხშირი თავბრუსხვევა, მხედველობის დარღვევა;
- კიდურების სახსრებში ტკივილის გაჩენა;
- სიცივის შეგრძნება კიდურებში;
- დაქვეითებული მგრძნობელობა;
- სისხლის მიმოქცევის დარღვევა;
- ცნობიერების დაკარგვა.
ზოგიერთ შემთხვევაში, პაციენტებს აღენიშნებათ დაბუჟება კიდურებში და ჩხვლეტის შეგრძნება საშვილოსნოს ყელის არეში, წელის არეში და მკერდის არეში.
ოსტეოქონდროზის დროს ხშირად გვხვდება რამდენიმე დამახასიათებელი სინდრომი:
- ხერხემლიანი. ზურგის მწვავე ან ქრონიკული ტკივილი, რომელსაც თან ახლავს ცუდი ცირკულაცია.
- გულის. სტენოკარდიის ფორმა.
- ხერხემლის არტერიის სინდრომი. ტკივილი, რომელიც გამოწვეულია ხერხემლის არტერიებში სისხლის მიმოქცევის დარღვევით.
- კორეშკოვი. ტკივილის პროვოცირება ხდება ზურგის ფესვების შეკუმშვით იმ ადგილებში, სადაც ისინი განშტოდებიან ზურგის ტვინიდან.
მდებარეობაზე ოსტეოქონდროზის ტიპის მიხედვით, დაავადების სიმპტომები შეიძლება განსხვავდებოდეს.
საშვილოსნოს ყელის ოსტეოქონდროზის დროს ახასიათებს შაკიკი, თითების დაბუჟება, თავისა და კისრის გადაადგილების გაძნელება, თავის ზურგის ტკივილი. გარდა ამისა, საშვილოსნოს ყელის ოსტეოქონდროზის დროს პაციენტები უჩივიან სახის დაბუჟებას, ძილის პრობლემებს, ხშირ თავბრუსხვევას და ყურებში ხმაურს.
წელის ოსტეოქონდროზი იწვევს ტკივილს დუნდულოებსა და პერინეუმში, რაც იწვევს მოძრაობის პრობლემებს. პაციენტები განიცდიან მწვავე ტკივილს მოხრისას, ზურგის ქვედა არეში (ძილის ან ერთ ადგილას დიდი ხნის განმავლობაში ჯდომის შემდეგ). ჩნდება დაბუჟება, თავბრუსხვევა და ზოგადი სისუსტე. დაავადება ხშირად იწვევს ტკივილს თირკმლის არეში, ერექციულ დისფუნქციას და ხშირ შარდვას. წელის ოსტეოქონდროზის დროს ხშირად ვითარდება სქოლიოზი.
გულმკერდის ოსტეოქონდროზი თან ახლავს ქოშინი, შებოჭილობა გულმკერდის არეში, ტკივილი მხრის პირებსა და ნეკნებს შორის. ხშირად პაციენტებს აწუხებთ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის, თირკმელებისა და პანკრეასის პრობლემები. გულმკერდის ხერხემლის პათოლოგიების სპეციფიკურ გამოვლინებებს მიეკუთვნება კანის სიმშრალე, კიდურებზე კანის აქერცვლა და მტვრევადი ფრჩხილები.
ოსტეოქონდროზი: დიაგნოზი
უნდა მიმართოთ ექიმს (ვერტებროლოგს ან ნევროლოგს), თუ გრძნობთ ზურგის ტკივილს (ნებისმიერი სახის), კუნთების სპაზმს და სენსორულ დარღვევებს ზურგში და კიდურებში.
არ არის საჭირო დამატებითი მომზადება ნევროლოგთან ან ვერტებროლოგთან ვიზიტისთვის. მნიშვნელოვანია თქვენს ექიმს მიაწოდოთ ტკივილგამაყუჩებელი მედიკამენტების სია, რომლებიც ახლახან მიიღეთ. ასევე აუცილებელია კონსულტაციის დანიშვნამდე მოხსენება მოხდეს თვითმკურნალობის დროს მიღებული ყველა ღონისძიების შესახებ.
თქვენი დანიშვნის დროს ექიმი ჩაატარებს ყოვლისმომცველ გამოკვლევას, რომელიც მოიცავს:
- ანამნეზის შეგროვება, პაციენტის სამედიცინო ისტორიისა და ჩივილების შესწავლა;
- ფიზიოლოგიური გამოკვლევა, პალპაცია, კანის მდგომარეობის შეფასება და ტკივილის ლოკალიზაცია;
- ტკივილის ხასიათის განსაზღვრა (მწვავე, მოსაწყენი, არეკლილი, ადგილობრივი და ა.შ.);
- სისხლის ტესტი (მნიშვნელოვანია სისხლში კალციუმის დონის და ერითროციტების დალექვის სიჩქარის მაჩვენებლები);
- ეკგ და გულის ულტრაბგერა (ტკივილის სინდრომების კავშირის გამორიცხვის ან დადასტურების მიზნით გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებებთან);
- თავისა და კისრის არტერიების დუპლექსური სკანირება (სისხლის ნაკადის ხარისხის შეფასება, ვაზოკონსტრიქციის დადგენა).
დიაგნოზის დასადასტურებლად შეიძლება დაინიშნოს დამატებითი რენტგენოგრაფიული კვლევები, რომლებიც მოიცავს:
- ხერხემლის რენტგენი. სრული სურათი ორ პროექციაში, საჭიროების შემთხვევაში, ხერხემლის თითოეული ცალკეული სეგმენტის გადაღება. ასევე შეიძლება დაინიშნოს ფუნქციური რენტგენოგრაფია - კვლევა, რომელშიც სპეციალისტი იღებს სურათებს სხეულის სხვადასხვა პოზიციებზე.
- ინდივიდუალური დისკის კომპიუტერული ტომოგრაფია. კვლევა გვიჩვენებს ხერხემლის სხეულის, სისხლძარღვების, ნერვული დაბოლოებების, ლიგატებისა და რბილი ქსოვილების მდგომარეობას, მალთაშუა დისკის კონტურების რღვევას, დისკის სიმაღლეს, დურა მატერის ცვლილებებს, ზღვრულ ზრდას და ხერხემლის არასტაბილურობას.
- მიელოგრაფია. ზურგის ტვინის კონტრასტული რენტგენი.
- მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია. ეს არის მალთაშუა დისკის კომპიუტერული ტომოგრაფიის ალტერნატივა. საშუალებას გაძლევთ შეაფასოთ სისხლძარღვების და ხრტილოვანი ქსოვილის მდგომარეობა.
რენტგენოლოგიური კვლევები ადასტურებს, რომ ეს არის ოსტეოქონდროზი, თუ გამოსახულებები აჩვენებს:
- ხერხემლის პათოლოგიური მობილურობა, ნორმიდან გადახრილი;
- ხერხემლიანების გადაადგილება ერთმანეთთან შედარებით;
- მარილების დეპონირება მალთაშუა დისკებში;
- მალთაშუა სივრცის ერთგვაროვანი შევიწროება წელის და საშვილოსნოს ყელის მიდამოებში, სოლი ფორმის შევიწროება გულმკერდის არეში;
- ოსტეოფიტების (ზღვრული წარმონაქმნების) წარმოქმნა;
- მარგინალური სკლეროზი არის დატკეპნის წარმოქმნა დაზიანებულ დისკზე.
დიაგნოსტიკის ფარგლებში ექიმმა შეიძლება დანიშნოს კონსულტაცია სხვა სპეციალისტთან (ENT სპეციალისტი, კარდიოლოგი, უროლოგი და ა.შ.).
მნიშვნელოვანი!
დიაგნოსტიკური ექიმის მთავარი ამოცანაა ოსტეოქონდროზის მიზეზების დადგენა. გამოკვლევის დროს მიღებული შედეგებიდან გამომდინარე, ექიმი განსაზღვრავს პათოლოგიის ტიპს და დანიშნავს შესაბამის თერაპიას კონკრეტულ შემთხვევაში.
ოსტეოქონდროზის გართულებები
ხერხემლის ოსტეოქონდროზი უსიამოვნო დაავადებაა, რომელმაც ბოლო სტადიაზე შეიძლება გამოიწვიოს სხვა დაავადებებისა და პათოლოგიების განვითარება. ყველაზე გავრცელებულია:
- პროტრუზია (ინტერვერტებერალური დისკების ამობურცულობა);
- მალთაშუა თიაქარი;
- მარილის დეპოზიტები ხერხემლიანებს შორის;
- კიფოზი (ხერხემლის გამრუდება);
- კუნთების ატროფია;
- ზურგის ინსულტი (ცირკულაციის დარღვევა ზურგის ტვინში);
- რადიკულიტი;
- შარდსასქესო სისტემის ფუნქციონირების დარღვევა (შარდვის პრობლემები, ერექციული დისფუნქცია მამაკაცებში, ანთებითი პროცესები საშვილოსნოში, საკვერცხეებში და ქალებში დანამატებში);
- კიდურების დამბლა.
პირველი მტკივნეული შეგრძნებისას ექიმთან დროული კონსულტაცია და ოსტეოქონდროზის რეგულარული პროფილაქტიკა ხელს შეუწყობს გართულებების განვითარების თავიდან აცილებას.
ოსტეოქონდროზის მკურნალობა
ნარანის კლინიკაში ექიმები ახორციელებენ ოსტეოქონდროზის მკურნალობის ინტეგრირებულ მიდგომას.
ტიბეტური მედიცინის ექიმები იყენებენ მკურნალობის ოთხ მეთოდს:
- კვების კორექცია დოშას მიხედვით
- ცხოვრების წესის კორექცია
- მცენარეული წამალი
გარე პროცედურების კომპლექტი:
- კვების კორექცია. დაბალანსებული დიეტა ადამიანის სხეულის კონსტიტუციის მიხედვით (დოშა) ხელს უწყობს ენერგიის ზრდას და უჯრედების განახლებას სხეულის ყველა ორგანოსა და ორგანოს სისტემაში.
- ფიტოთერაპია. სამკურნალო ტიბეტური ბალახებისა და ნარევების გამოყენება უძველესი მკურნალების რეცეპტების საფუძველზე. აღადგენს ორგანიზმში ბუნებრივ ბალანსს, ხელს უწყობს მის გაახალგაზრდავებას და მრავალი დაავადების აღმოფხვრას.
გარე ეფექტები სხეულზე:
- ენერგეტიკული აკუპრესურა - ნორმალიზდება და აღადგენს შინაგანი ორგანოების ადეკვატურ ფუნქციონირებას, ხელს უწყობს სისხლის მიმოქცევის გაუმჯობესებას მთელს სხეულში, აღადგენს იმუნიტეტს;
- აკუპუნქტურა - აქრობს ტკივილს და ანთებას, ხსნის დისკომფორტს გარეგანი გამოვლინებების შედეგად, აუმჯობესებს ორგანიზმში სითხეების მიმოქცევას;
- ვაკუუმთერაპია (თასი) - აუმჯობესებს ინერვაციას, შლის ნარჩენებს და ტოქსინებს, ახდენს მარეგულირებელი და მეტაბოლური პროცესების ნორმალიზებას;
- ქვის თერაპია - სასარგებლოა გულ-სისხლძარღვთა სისტემისთვის, არტერიული წნევისთვის, ხსნის კუნთების სპაზმს, აღადგენს ძილს;
- ტიბეტის მედიცინაში 5 ათას წელზე მეტი ხნის განმავლობაში გამოიყენება ბიოლოგიურად აქტიური წერტილების მოქსიბუსია, მოქსიბუსია ან იუთერაპია. დასაწვავად ან გასათბობად გამოიყენება ჭიის, ედელვაისის, ღვიის, ალვის ფოთლებისგან დამზადებული სიგარები, ასევე დაწნეხილი ნახშირი და სხვ.
ოსტეოქონდროზის პროფილაქტიკა
პრევენციის მთავარი მეთოდი ხერხემალზე დატვირთვის თანაბრად გადანაწილებაა. პრაქტიკაში ეს მოიცავს:
- აქტიური ცხოვრების წესი;
- ზომიერი ვარჯიში (დილის ვარჯიშები, იოგა, ცურვა, სიარული, სირბილი, ველოსიპედით სიარული, კუნთოვანი კორსეტის გასაძლიერებელი ვარჯიშები);
- ორთოპედიულ ლეიბზე და ბალიშზე ძილი;
- კომფორტული, ან უკეთესი, ორთოპედიული ფეხსაცმლის ტარება;
- დაბალანსებული დიეტა, დიდი რაოდენობით მინერალებისა და ვიტამინების ჩათვლით;
- რეგულარული პროფილაქტიკური გამოკვლევები ნევროლოგისა და ვერტებროლოგის მიერ;
- მოწევისა და ალკოჰოლის მიტოვება.
ხანგრძლივი მჯდომარე და სტაციონარული მუშაობის დროს მნიშვნელოვანია პერიოდულად შესვენება, პოზიციის შეცვლა და გახურება, ეს დაგეხმარებათ დაისვენოთ და შეამციროთ დატვირთვა ხერხემალზე.
სიმძიმეების აწევისას არ არის საჭირო ამის გაკეთება სწრაფად, უხეშად, მხოლოდ შეუფერხებლად და ნახევრად ჩაჯდომით. მძიმე საგნების ტარებისთვის უმჯობესია აირჩიოთ ზურგჩანთები ორთოპედიული კედლით, ვიდრე ჩანთები მხრის სამაგრით.
მოერიდეთ სტატიკურ, არასასიამოვნო პოზაში დიდხანს გატარებას, განსაკუთრებით ფეხზე დგომით და აწეული ხელებით - ეს პოზა აზიანებს ლიგატებს და ზრდის მალთაშუა დისკებზე დატვირთვას.
მნიშვნელოვანი!
ექიმები გირჩევენ ფიზიოლოგიურად სწორ პოზაში ჯდომას: მოდუნებული მხრები, დაჭიმული მუცლის კუნთები, წონის თანაბარი განაწილება ორივე დუნდულოზე და ხერხემლის სწორი პოზიცია სკამის საზურგეზე თანაბარი აქცენტით.
მანუალური თერაპია, ფიზიოთერაპიის სხვადასხვა მეთოდები და აკუპუნქტურა ასევე იძლევა დადებით შედეგებს, როგორც ხერხემლის ოსტეოქონდროზის პროფილაქტიკური ღონისძიება.
ოსტეოქონდროზის მკურნალობა სამი ეტაპისგან შედგება:
- ტკივილის შემსუბუქება ან შემცირება.
- მალთაშუა დისკების და ხერხემლიანების მდგომარეობისა და ფუნქციონირების დარღვევების აღმოფხვრა.
- გართულებების პრევენცია.
თუ დაავადების პირველი ნიშნების დროს დაუყოვნებლივ მიმართავთ სპეციალისტს, შეგიძლიათ თავიდან აიცილოთ გართულებები და ქირურგიული მკურნალობის აუცილებლობა. სწორედ ამიტომ არის ძალიან მნიშვნელოვანი ყოველწლიური პროფილაქტიკური გამოკვლევების გავლა ნევროლოგთან და ვერტებროლოგთან, მაშინაც კი, თუ ხერხემლის ტკივილმა არ შეგაწუხოთ.
მნიშვნელოვანი!
მხოლოდ კვალიფიციურ ექიმს შეუძლია ზუსტი დიაგნოზის გაკეთება, დაავადების და მისი მიზეზების დადგენა და ეფექტური მკურნალობის დანიშვნა.